Ter nagedachtenis aan mijn kanarie Leen heb ik een biografie over haar geschreven.


Hier komt ie:

Naam: Leen
Soort: Serinus canarius domesticus
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 3,5 jaar


Het was rond Mei 2008. We besloten een vriendin voor Luuk te kopen. We gingen naar een vogelbeurs in de buurt, en we vonden een mooie schimmelgele kanarie met vlekjes op en rond haar nekje. De verkoper noemde haar -heel toepasselijk- Vlekkie.
Ze ging met ons mee, en ging samen met Luuk in een kooi. Ze konden het vrij goed met elkaar vinden, alhoewel ze soms wel een ruzietje maakten. Al meteen de tweede week zaten ze op elkaar. 'k Heb toen meteen een nestje en nestmatriaal gehaald. Hellaas gingen de kleine vogeltjes al na twee dagen dood, omdat ze niks te eten kregen. Leen en Luuk waren nog onervaren.

De rui verliep gelukkig zonder problemen. En ze hebben soms weleens buitengestaan in de kooi. Heerlijk vonden ze dat. Maar ze vonden het ook wel wat eng. Ineens in een oneindige ruimte met allemaal vogels en andere onbekende dingen. In de herfst moesten ze bijna in relatietherapie. Ze maakten veel ruzie en moesten even apart van elkaar zitten. Maar in de winter kwam dat weer goed.

Het voorjaar was bijzonder. In de Meivakantie legte Leen 4 eitjes. Waarvan er 3 uitkwamen en nu gezond en volwassen zijn. Zie hier meer over Fuggle, Bubble en Google toen ze klein waren. De kanaries hebben een half jaar apart gezeten. 3 kleine bij elkaar en het stel bij elkaar.
In de herfst, warneer ik jarig ben, besloot ik een grote kooi te kopen waar alle kanaries bij elkaar zouden kunnen. Dat is deze geworden. Een prachtige mooie kooi, perfect voor vijf kleine vogels, echt een aanrader als je vogels hebt!Er zit een grote schommel in. Die is eigenlijk meer voor grote parkieten en kleine papagaaien bedoelt, maar hij pas heel mooi in de kooi.

De winter liep zonder bijzonderheden. Leen werd in de Lente even apart gezet, anders hadden we nu 8 kanaries gehad. (Ook leuk!) Bubble had een grote ruzie met Luuk, waardoor er bloed op zijn vleugeltje zat en aan beide vleugels een boel veren weg waren. Gevolg: Hij kon 1,5 maand niet meer vliegen. Hij is toen apart gezet en heeft vrij veel eivoer gekregen. En nu is hij er weer helemaal bovenop.

In de zomer gingen we op vakantie, twee weken naar Schotland. Het werd een fantastische vakantie waarin ik veel leuke dingen heb gedaan. Daarom ging ik ook ietswat depressief terug naar huis. Vast wel herkenbaar, als je in zo'n best wel lelijk land terug komt vol met industrie en waar alles plat is. Nederland kan heel mooi zijn. Maar het valt niet te vergelijken met veel andere landen. Maargoed, ik kwam dus terug en ging gezellig op msn met wat vrienden bijpraten. Toen ging de telefoon. Mwah, niks aan de hand. M'n moeder neemt op. Ik vang wat van het gesprek op. "Wat jammer nou!", "Wat zonde!" en "Maar jullie kunnen er niets aan doen hoor!" Het is me wel duidelijk. Er is iets met de kanaries aan de hand. Ik wist het gewoon helemaal zeker, en ja hoor. Leen was dood.

Dit is wat ik van de vakantieoppassen heb gehoord

Vakantieoppas "K" moest vroeg naar zijn werk, ietswat te vroeg. Want hij was nog heel erg slaperig. Om half zeven besloot hij nog even snel onze kanaries te voeren. Maar vergat in zijn slaperigheid het deurtje dicht te doen... Intussen was vakantieoppas G nog in Friesland bij wat familie. Ze zou de volgende dag terug komen.
K was inmiddels, rond 5 uur terug een schrok zich naar. Hij zag een kooi met drie kanaries, één erop en twee erin, een open deurtje en een huis vol met poepjes en aangevreten planten. Het zal nu wel duidelijk zijn. De kanaries waren ontsnapt. K heeft snel de 3e kanarie weer in de kooi gestopt en wanhopig nog wat in hun huis (flat) gezocht. Hij heeft niks gevonden, behalve een open raampje... De volgende dag moest K toch weer naar zijn werk en G was terug. G schrok zich naar toen ze het briefje las! Zij heeft ook het hele huis zonder resultaat afgezocht, heeft toen een briefje opgehangen met "vogels vermist!" en ze heeft zelfs een opsporingsbericht op internet geschreven! Ja, G was helemaal in paniek! Bij kanaries is het zo dat als ze zijn ontsnapt dat je kansen bijna nihil zijn om ze terug te vinden. Je kunt het dan ook wel een wonder noemen dat zowel Google als Leen weer terecht zijn gekomen. Google is meteen de eerste nacht door een buurvrouw gevangen en heeft de nacht met eten en drinken in een kooi doorgebracht. Leen had dat geluk ook wel kunnen gebruiken. Ze heeft een nacht buiten gezeten in de kou en (vele) regen. Ze is gevonden in een kooitje van een alcoholist. Die had dat kooitje al maanden daar staan en heeft de kanarie in kwestie er dus naar maar even ingestopt toen hij haar vond. G greep Leen meteen eruit en bracht haar naar haar maatjes toe. Ze was erg zwak en de andere kanaries hielpen haar zo goed als ze konden. Ze maakten haar wakker als ze midden in de dag in slaap viel en voerden haar. Ondanks de goede zorgen is ze na twee dagen in de nacht alsnog overleden.


Ik heb haar met twee vrienden in de tuin begraven. Met alle andere kanaries gaat het overigens heel erg goed, hoewel Luuk duidelijk stiller is geworden.

Tweet